🤱 როდესაც დედად ყოფნა არ ნიშნავს მხოლოდ სიხარულს — არამედ ემოციური ქარიშხლების მიღებასაც.
პოსტნატალური პერიოდი — ანუ მშობიარობის შემდგომი ეტაპი — ერთ-ერთი ყველაზე მგრძნობიარე ფაზაა ქალის ცხოვრებაში.
ეს პერიოდი შეიძლება მოიცავდეს სიყვარულსა და სიხარულს, მაგრამ ამავე დროს შფოთვას, სირცხვილს, მარტოობას, გაუცხოებას ან ემოციური ცვალებადობას.
ეს არ არის სისუსტე — ეს არის რეალობა, რომელსაც ბევრი ქალი საკუთარ თავთან ჩუმად ატარებს.
პოსტნატალური ფსიქოთერაპია ეხმიანება ამ გარდამავალ ფაზას — ემოციურად, ფიზიკურად და იდენტობის დონეზეც.
ის ხელს უწყობს დედას, რომ გაუმკლავდეს არა მხოლოდ ახალ როლს, არამედ შინაგან ხმას, რომელიც ხშირად ამბობს: „ასე არ უნდა ვგრძნობდე თავს…“
🧠 როდის შეიძლება პოსტნატალური ფსიქოთერაპია დაგჭირდეს?
- მოულოდნელი ცრემლები, ტირილის შეტევები მიზეზის გარეშე;
- მუდმივი შფოთვა ბავშვის, მომავლის ან საკუთარი თავის გამო;
- საკუთარი სხეულთან, დედობრივ როლთან ან პარტნიორულ ურთიერთობებთან გაუცხოება;
- შიშები — ბავშვის დაზიანებაზე, საკუთარ უნარებზე, გადაჭარბებული პასუხისმგებლობის განცდა;
- სურვილი, შორს წახვიდე ყველაფრისგან, ან უბრალოდ გაქრე;
- ძილის დარღვევები, ჭამის რეჟიმის დაკარგვა, ემოციური დაღლილობა;
- თავის ან სხეულის ტკივილები მკაფიო ფიზიკური მიზეზის გარეშე;
- იმედგაცრუება და ფიქრი — „ეს არ უნდა მეგრძნო… რა მჭირს?“;
- გაღიზიანება ან ბრაზი — საკუთარი თავის, ბავშვის ან პარტნიორის მიმართ;
📌 ❗ თუ გინდა გაიგო მეტი აუცილებლად შეიხედე ბლოგებში და იქ მრავალი საინტერესო სტატია დაგხვდება.
🌿 როგორ ხდება მუშაობა?
- ინდივიდუალური სესიები (50 წუთი)
- ფორმატი: პირისპირ ან ონლაინ (სადაც არ უნდა იყოთ)
- საჭიროების შემთხვევაში, ჩართულია პარტნიორი ან ოჯახის წევრიც
- გამოყენებული მიდგომები მორგებულია დედის ფიზიკურ და ემოციურ მდგომარეობაზე — სიფაქიზით და თანაგრძნობით